کيمياترين مدال المپيک بر گردن کيميا
شماره خبر : 134093
کيميا عليزاده 18 ساله که در اين دور از رقابت‌ها، جوانترين ورزشکار ايراني حاضر در المپيک بود، روز گذشته پس از باختي نزديک به حريف اسپانيايي و عنوان‌دار خود به جدول شانس مجدد راه پيدا کرد.

کيمياترين مدال المپيک بر گردن کيميا

عليزاده: براي دختران ايراني خوشحالم

آنان که خاک را به نظر کيميا کنند

کيميا عليزاده 18 ساله که در اين دور از رقابت‌ها، جوانترين ورزشکار ايراني حاضر در المپيک بود، روز گذشته پس از باختي نزديک به حريف اسپانيايي و عنوان‌دار  خود به جدول شانس مجدد راه پيدا کرد.وي ابتدا برابر حريفي از تايلند در حالي که تا يک دقيقه مانده به پايان بازي، بازنده بود، نتيجه را 14 بر 10 به نفع خود کرد و به ديدار رده‌بندي راه يافت.  در ديدار رده‌بندي نيز با برد 5 بر 1 مقابل حريف سوئدي خود موفق شد مدال برنز المپيک را از آن خود کند.

مدال کيميا عليزاده از آن جهت تاريخي است که وي اولين زن ايراني است که توانسته است در مسابقات المپيک موفق به کسب مدال شود، تا جايي که رئيس کميته ملي المپيک نيز به دليل اهميت اين مدال اعلام کرد که به او پاداش مدال طلا داده خواهد شد. او همچنين جوانترين مدال‌آور تاريخ المپيک براي ايران است.

لابد آن روز که ليدا فريمان به عنوان اولين زن ايراني، پرچم‌دار کاروان ايران در المپيک 1996 آتلانتا شد و مقامات مسئول به عنوان تجليل به او يک “قابلمه” هديه دادند؛ اين رؤيا را با خود ديده بود که سالها بعد، روزي دختري از ايران بتواند روي سکوي المپيک قرار بگيرد. لابد ليدا فريمان و بعد از او ورزشکاران زن ديگري که از ايران در رقابت‌هاي مهم بين‌المللي شرکت مي کردند، هر روز و هر شب با خودشان اين رؤيا را مرور مي کردند. چه فرقي مي کرد که خودشان مدال‌آور باشند يا ديگري، مهم اين بود که در کشوري که هنوز زنانش از رفتن به استاديوم محروم هستند و بودجه ورزش زنانش محدود است و ته‌مانده همه بودجه‌هاي ورزشي‌اش به زنان اختصاص پيدا مي‌کند، يک نفر، يک روز سر بر بياورد و روي سکوي مهمترين رويداد ورزشي جهان بايستد.

کيميا عليزاده، 18 ساله است. تکواندوکاري که چند سالي است در رده‌هاي نوجوانان و جوانان، مدال‌هاي جهاني را درو مي‌کند و يکي از اميدهاي ايران براي کسب مدال در اين مسابقات بود. اما همه ما تا قبل از شروع رقابت‌هاي کيميا مي‌دانستيم که المپيک امسال، جايي است که تمام اميدهايمان نااميد مي‌شود. در کشتي فرنگي و وزنه‌برداري و همين تکواندو، ورزشکاران مدال‌آورمان يک به يک از دور رقابت‌ها حذف مي‌شدند و براي همين بود که وقتي کيميا آمد روي تشک مسابقات، دل توي دلمان نبود که نکند او هم به سرنوشت بقيه دچار شود  و زبان مسئوليني که فکر مي‌کنند سرمايه‌گذاري در ورزش بانوان بيهوده است، درازتر شود. براي همين بود که دل توي دلمان نبود وقتي ثانيه‌ها مي‌گذشتند و مي‌ترسيديم توي همان يک ثانيه آخر، حريف بتواند فني بزند و او را اوت کند. دل توي دلمان نبود براي کيميا که وقتي داور سوت را زد و او اشک ريخت، ما پا به پايش اشک ريختيم.

بايد زن باشيد تا بدانيد معني آن اشک‌ها، آن عرق ريختن‌ها چيست... بايد زن باشيد تا بدانيد مدال کيميا چه اندازه ارزش دارد.مدال کيميا براي ما زنان مثل برآورده شدن همه رؤياهايمان بود.

کيميا عليزاده 18 ساله، حالا تاريخ ورزش زنان در ايران را به دو بخش تقسيم کرده است. نام او براي ساليان سال يکي از نام‌هاي همه موتورهاي جستجوگر اينترنتي است.” اولين زن ايراني مدال‌آور در المپيک”.. المپيکي که تا همين ديشب روي خوشش را به ما نشان نداده بود. المپيکي که همه قهرمانانمان را ضربه فني کرده بود و ديگر عادت داشتيم که هر روز که رقابت‌هاي کاروان ايران شروع مي‌شود، با اشک و آه روزمان را به پايان برسانيم. اما کيمياي ايران، کاري کرد کارستان، بدون شک المپيک ريو پس از اين تنها با نام او گره خواهد خورد. با نام اولين زني که فراتر از همه محدوديت‌ها و قضاوت‌ها و نخواستن‌ها، فراتر از همه تنگ‌نظري‌ها بر بام جهان ايستاده است. او مي‌خندد و ما کيف مي‌کنيم. او دور افتخار مي‌زند و ما برايش هورا مي‌کشيم. او روي سکو مي‌ايستد و با نگاه پرصلابتش به ما مي‌گويد: ما مي‌توانيم!

 

عليزاده: مي‌خواستم پنجمين مدال تاريخ‌سازم را در المپيک بگيرم

کيميا عليزاده ملي‌پوش وزن 57 کيلوگرم تکواندوي بانوان بعد از کسب مدال تاريخي‌اش براي ورزش ايران گفت: من مي‌خواستم پنجمين مدال تاريخ‌سازم را در المپيک بگيرم و مي‌خواستم طلا بگيرم ولي متاسفانه نشد. شايد آن زحماتي که من کشيدم رنگش برنزي بود. شرمنده استادم شدم. من بعد از يک ماه و نيم براي اولين بار است که روي پايم پريدم زيرا يک آسيب ديدگي شديدي داشتم. کادر پزشکي و استادم تلاش زيادي کردند که من به اين مسابقه‌ها برسم و خدا را شکر اين اتفاق افتاد و توانستم تاريخ‌ساز باشم. خوشحالم براي دختران ايراني چون راهي باز شد تا بانوان ايران بتوانند در المپيک‌هاي بعدي مدال‌آور باشند. اميدوارم که شاهد مدال‌هاي خوشرنگ‌تري در المپيک‌هاي بعدي باشيم.

عليزاده درخصوص عدم راهيابي‌اش به رقابت فينال گفت: اگر ضربه‌اي که به صورت گومز زده بودم حساب شده بود، الان فينال بودم. شرمنده زحماتي که پدر و مادرم و فدراسيون و مربيانم کشيدند شدم.

او در پاسخ به اين سئوال که حس کنوني‌ات چيست گفت: من اين حس را چندين بار تجربه کرده بودم. در مسابقه‌هاي جهاني، المپيک نوجوانان و جهاني نوجوانان تاريخ‌سازي کردم و اين پنجمين‌ بار بود که تاريخ‌ساز مي‌شدم. خوشحالم که اين اتفاق افتاد و بيشتر از همه براي دختران ايران خوشحال هستم.

 

ارسال در:
اخبار مرتبط برای این خبر ثبت نشده است
تا نمایش کامل نظرات لطفا منتظر بمانید
نام شما: *
ایمیل: * (بدون www)مثلا :  Ali2020@gmail.com
نظر:
در صورت تایید پیام، مرا مطلع کن
دقت کنید که ایمیل وارد شده باید درست باشد
اگر پیامی در این خبر اضافه شد مرا مطلع کن