90/ دستوري يا توافقي؟ سکوت کنيد!
شماره خبر : 136769
وزارت ورزش از رسانه‌ها خواسته بود چون المپيک در پيش است از فدراسيون تکواندو هيچ انتقادي نکنيد و خبرگزاري‌ها و سايت ها هم بر اساس نامه وزارت ورزش سکوت کردند تا المپيک به سرانجام برسد.

سوت آغاز

 

وزارت ورزش از رسانه‌ها خواسته بود چون المپيک در پيش است از فدراسيون تکواندو هيچ انتقادي نکنيد و خبرگزاري‌ها و سايت ها هم بر اساس نامه وزارت ورزش سکوت کردند تا المپيک به سرانجام برسد.

اين سخنان آقاي ملکي از بزرگان و مربيان تکواندوي ايران در يک برنامه زنده تلويزيوني است.

منافع ملي بعضا ايجاب مي‌کند که همه رسانه ها از قهرمانان خود حمايت کنند و چشم بر نارسايي‌ها و مشکلات فني و مديريتي ببندند. اين به تشخيص خود رسانه‌ها و افکار عمومي است و هيچ‌گاه نمي‌توان دستوري رسانه‌ها را وادار به سکوت کرد. فقط در يک صورت چنين اتفاقي مي‌افتد که دستگاه ورزش با تعدادي از رسانه‌ها توافق کند و اينجا قضيه رنگ و بوي ديگري پيدا مي‌کند. اينجا همان بحث خودي و غير خودي پيش مي‌آيد. اينجاست که مي‌بينيم از دومين روزنامه پرتيراژ ورزشي کشور هيچ‌کس براي المپيک و پارالمپيک انتخاب نمي‌شود اما فلان سايتي که هنوز مجوز هم نگرفته و فقط سايت است نه خبرگزاري دو تا دو تا نماينده در هر دو ميدان بزرگ دارند. آن هم سايت‌هايي که بعضا مواضعي کاملا خلاف جريان دولت دارند و در جناح رودرروي دولتمردان حرکت مي‌کنند. يقينا اگر اين سايت‌ها نماينده‌اي در المپيک و پارالمپيک نداشتند محال بود دستورالعمل وزارت ورزش را اجرا کنند. چرا در مورد فدراسيون‌هاي ديگر که اتفاقا برخي از آنها المپيکي هم بودند مواضعي خصمانه گرفتند؟!

اين صحبت آقاي ملکي خيلي اذيت‌مان کرد چرا که مگر ممکن است وزارت ورزش دستورالعملي به سايت‌ها و خبرگزاري‌ها (البته بعضي از آنها) ارسال کنند و آنها هم بدون مزد و منت مو به مو اجرا کنند و در برابر اتفاقات تکواندو سکوت کنند؟

آيا ثمره سکوت آنها (اگر بپذيريم که بدون هيچ اتفاق پشت پرده‌اي بوده و فقط از سر دلسوزي صورت گرفته) منجر به فاجعه تکواندو در ريو شد، آيا ايشان واقعاً وجدان پاک و روشني دارند؟

آيا اگر انتقادي سازنده مي‌شد ثمره بهتري در المپيک نمي‌گرفتيم؟

انتقاد از فدراسيون تکواندو پيش از المپيک لندن بايد آغاز مي‌شد اما در يک پروسه مشابه باز هم تعدادي از رسانه‌هاي خاص با محدود کردن بزرگاني همچون هادي ساعي و ميدان دادن به حسن ذوالقدري و سيدمحمدرضا پولادگر دامنه حملات را روي محمدرضا مهماندوست متمرکز کردند تا اصل ناکامي تکواندو در لندن فراموش شود.

ريو و فاجعه تکواندو در ريو در حقيقت ادامه خيانتي بود که از 5 سال قبل آغاز شده بود. در المپيک ريو هم که افتضاح بزرگ به بار آمد باز هم رسانه‌هاي همسو به متهم کردن مهماندوست و تکواندوکاراني که تابعيت آذربايجان را پذيرفته بودند پرداختند و پولادگر هم که عرصه را تنگ ديد از واژه‌هاي تکراري مثل وطن‌فروش و... عليه مهماندوست استفاده کرد...

حالا در يک برنامه زنده تلويزيوني ملکي از جمله مربيان و کارشناسان زبده تکواندو در مناظره با بيژن مقانلو سرمربي مستعفي تيم‌ملي راز سکوت برخي رسانه‌ها و حمله به مخالفان و منتقدان فدراسيون تکواندو را راحت برملا مي‌کند. هر چند اسمي از رسانه‌اي خاص نياوردند اما پيدا کردن اين رسانه‌ها کار دشواري نيست. گفتيم که حمايت از مصالح ملي در ورزش امري جداي از سکوت دستوري است و اين دو مورد را نبايد با هم قاطي کرد.

 

 

ارسال در:
اخبار مرتبط برای این خبر ثبت نشده است
تا نمایش کامل نظرات لطفا منتظر بمانید
نام شما: *
ایمیل: * (بدون www)مثلا :  Ali2020@gmail.com
نظر:
در صورت تایید پیام، مرا مطلع کن
دقت کنید که ایمیل وارد شده باید درست باشد
اگر پیامی در این خبر اضافه شد مرا مطلع کن